เท่าที่ประสบการณ์ทั้งชีวิตสอนฉันมา ฉันพบว่า มนุษย์เราล้วนขับเคลื่อนชีวิตไป โดยใช้ความอยากเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี อยากไปโน่น อยากซื้อนี่ อยากได้นั่น ถ้าอยากตอนยังมีสติ ก็ยังพอไตร่ตรองได้ แต่บางคนที่ไม่รู้ตัวว่าอยากตอนไหน รู้อีกทีสองขาก็พาไป หรือมีของที่เมื่อวินาทีก่อนอยากได้ แต่ตอนนี้รู้สึกว่าไม่...อยู่ในมือซะแล้ว ถ้าเรามองไปแล้วเห็นของที่เคยอยากได้ วางทิ้งๆ ขว้างๆ อยู่ตรงมุมโน้นมุมนี้ ก็คงจะไม่ใช่เรื่องแปลก เว้นซะแต่ว่าสิ่งที่เราเคยอยากได้และตอนนี้กลับทิ้งขว้างไว้นั้น มันคือสิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจ

ลูกหมาตัวเมียอายุ 2 เดือนเศษ 3 ตัวที่ค่อยๆ คลายความน่ารักน่าชังลงทีละน้อย ตามวันเวลาแห่งการเติบโตของมันยังคงวิ่งเล่นสนุกสนานพลาง เกาเห็บกันไปมายุกๆ ยิกๆ อยู่ตรงหน้าออฟฟิศของฉัน โดยมีแม่เฉาก๊วยที่แนjนอนว่าต้องตัวดำ นอนดูอยู่ห่างๆ บางครั้งก็วิ่งไปงับคอลูกเป็นระยะๆ เมื่อเห็นว่าลูกๆ กำลังจะพากันไปเล่นไกลเกินกว่าที่แม่จะคอยระแวดระวังภัยให้ได้ทัน ฉันและพี่น้องร่วมออฟฟิศ ค่อยๆ ทยอยพาเจ้าตัวเล็กทั้งหมดอาบน้ำ และเก็บเห็บบนตัวมันให้เกลี้ยงเกลาที่สุดเท่าที่จะเกลี้ยงได้ โดยเฉพาะเห็บที่แออัดกันแน่นอยู่ในรูหูเล็กๆ ที่ใครเห็นก็ต้องพากันขนลุกขนพองไปหมด เพราะวันนี้พวกมันทุกตัวจะได้มีบ้านหลังใหม่ หลังจากที่จู่ๆ บ้านเดิมที่เคยอาศัย ไม่ยินดีให้พวกมันได้เดินเข้านอกออกใน หรือแม้จะแค่ได้ใช้ร่มชายคาซุกหัวนอนกันอีกแล้ว 

ฉันไม่รู้หรอกว่า พวกมันแน่ใจว่าตัวเองกลายเป็นหมาจรจัดที่ต้องอาศัยนอนกันอยู่ข้างถนน ในคืนวันที่อากาศแปรปรวนเดี๋ยวร้อน เดี๋ยวก็หนาวเช่นนี้กันตอนไหน เพราะพวกมันช่างดูปรับตัวกันได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน ผิดกับฉันที่บอกตรงๆ เลยว่า...รับไม่ได้ ยิ่งเมื่อเห็นแม่เฉาก๊วยเริ่มซึมเศร้าออกอาการไม่ค่อยสบาย จะด้วยเพราะตากลมในคืนหนาว หรือถูกกองทัพเห็บรุมดูดกินเลือดอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ก็ตามที พูดตามตรงว่าฉันไม่ได้นึกรักพวกมันเท่าไหร่ แต่ชะตากรรมที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ฉันผ่านคืนวันช่วงนั้นไปได้อย่างยากเย็นและย่ำแย่ลงไปเรื่อยๆ ฉันพยายามหาวิธีแก้ไขความหดหู่และซึมเศร้าของตัวเอง ด้วยการโทร.ไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ ทีละคนๆ หวังจะให้ช่วยอุปการะพวกมัน หรืออย่างน้อยๆ ช่วยส่งข่าวต่อให้ก็ยังดี แต่จากท่าทีน้ำเสียงแบ่งรับแบ่งสู้ของทุกคน ฉันก็พอจะทำให้รู้คำตอบได้โดยไม่ต้องรอ

ลูกหมาตัวสีขาวและดำ ที่สบายเนื้อสบายตัวสะอาดสะอ้านหลังจากอาบน้ำเสร็จ นอนหลับปุ๋ยกันในยามบ่าย ส่วนเจ้าตัวใหญ่สีน้ำตาลนั้น กำลังถูกว่าที่เจ้าของคนใหม่ใช้สองมือยกขึ้นแล้วหยอกเอินด้วยการแกว่งตัวมันไปมาเบาๆ พร้อมพร่ำสอนวิธีดูแลเจ้าตัวที่เหลือให้กับพวกเราไปพลางๆ ด้วย จนเพื่อนร่วมโครงการหาบ้านให้เจ้าลูกหมาแอบบ่นว่า จะเลี้ยงหมาตัวนึงให้ดีๆ นี่ไม่ง่ายเลยเนอะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ 9 มนุษย์งานในออฟฟิศแห่งนี้ ที่ไม่เคยมีใครเลี้ยงหมากันอย่างจริงจังมาก่อน แต่ฉันก็เชื่อมั่นอยู่ในใจว่า ถ้าเรามุ่งมั่นว่าจะเราใส่ใจ อะไรๆ ที่ว่ายากเกินไปมันก็จะเริ่มต้นง่ายขึ้นทันที อย่างการหาบ้านให้เจ้าพวกนี้ก็เหมือนกัน ทีแรกฉันยอมรับว่าท้อมากถึงมากที่สุด ยิ่งเห็นว่าพวกมันไม่ได้ดูอนาทรร้อนใจยังคงสดใสน่ารัก ฉันก็ยิ่งรู้สึกแย่  

หลังจากที่โทร.หาเพื่อนไม่เป็นผล ฉันดิ้นรนเฮือกสุดท้ายด้วยการร่วมกับเพื่อนร่วมงาน ที่เชี่ยวชาญการใช้อินเตอร์เน็ต นำภาพและข้อความขอความช่วยเหลือ โพสต์ลงทั้งที่บลอกของเค้า และตั้งกระทู้ในเวบพันทิพความรู้สึกของฉันที่ถูกถ่ายทอดออกไป สะท้อนเป็นประกายแห่งความหวังที่เคยเกือบจะดับ...ให้กลับส่องสว่างขึ้นมาทีละน้อยๆ ความเห็นใจ สงสาร อวยพร ถูกส่งผ่านข้อความมาถึงแทบจะทันที แต่...ที่ทำให้ฉันและเพื่อนๆ กระโดดโลดเต้นกันด้วยความยินดีคือ การมีคนแจ้งขอรับเลี้ยงพวกมันไว้ ฉันไม่คิดไม่ฝันว่าเราจะสามารถหาบ้านใหม่ให้พวกมันได้รวดเร็วขนาดนี้ และดูเหมือนว่า...เมื่อเราเริ่มต้นทำอะไรด้วยความปรารถนาที่ดี สิ่งดีๆ ก็หลั่งไหลกลับมาหาฉันอย่างไม่จบสิ้น เจ้านายที่นอกจากจะไม่ตำหนิเรื่องการเอาเวลางานไปยุ่งอยู่กับการอาบน้ำจับเห็บแล้ว ยังลงมาช่วยคลุกคลีตีโมง รวมทั้งแสดงน้ำใจที่ฉันไม่นึกฝันว่าจะได้ ด้วยการยื่นเงินให้ 1,000 บาทเป็นค่ารถในการพาเจ้าตัวดำไปส่งยังบ้านใหม่ที่อยู่ไกลมากๆ ถึงมันเป็นช่วงเวลา 3 วันที่ฉันเหนื่อยมากๆ จนเริ่มจะไม่สบาย แต่ข้อความดีๆ ของคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า กับความช่วยเหลืออย่างเต็มอกเต็มใจของคนใกล้ชิด มันสร้างความอิ่มเอมให้ฉันมากซะจนบรรยายไม่ถูก

ลูกหมามีบ้านใหม่จนหมดแล้ว แต่งานของพวกเรายังไม่จบ ฉันยังต้องพาแม่เฉาก๊วยไปรักษาอาการป่วย และทำหมัน แม่เฉาก๊วยกลับมาเป็นหมาที่มีเจ้าของอีกครั้ง เมื่อเจ้านายที่ไม่เคยคิดอยากเลี้ยงหมาเลยแม้แต่นิดเดียวของฉัน เอ่ยปากว่าจะเลี้ยงมันไว้ซะเอง ถึงตรงนี้ฉันยังยืนยันว่า มนุษย์เราล้วนขับเคลื่อนชีวิตไป โดยใช้ความอยากเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี แต่หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจหาบ้านให้น้องหมาครั้งนี้ ฉันก็ได้พบอีกว่า...
ความรัก ความเมตตา ความหวังดี ยังเป็นอีกสิ่งที่พาให้ชีวิตขับเคลื่อนไปได้ แถมยังขับเคลื่อนไปแต่ในทิศทางที่ดีอีกด้วย...

Comment

Comment:

Tweet

พี่น่ารักจังเลยค่ะ เจ้าเฉาก๊วยโชคดีมากเลยนะคะ Hot!

#7 By yp-rum on 2008-07-09 11:28

Hot! big smile

โลกนี้ ยังคงมีความรักที่สวยงามประดับไว้เสมอ ความรักความเมตตาระหว่างเพื่อนร่วมโลกแม้จะต่างสายพันธุ์ แต่ยังคงสวยงามเสมอ big smile

เพราะชีวิต ยังต้องขับเคลื่อนไป surprised smile

#6 By ~ N ~ on 2008-05-14 23:28





รู้สึกดีจังเลยค่ะ
ดีมากจนบอกไม่ถูก


บทท้องถนนทุกวันนี้ก้อมีเเต่หมาที่ไม่มีเจ้าของ
เฮ่อ....


ถ้าหากว่า
มีคนน่ารักๆอย่างคุณ
บนถนนคงจะไม่มีน้องหมาที่น่าสงสารอย่างนั้นเเน่...


ตอนนี้บ้านก้อยก้อเลี้ยงหมาตั้งหลายตัวนะคะ
ตอนเเรกก้อไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงมันหรอกค่ะ
เห็นสายตาของมันเเล้ว
ก้ออดที่จะคลุกข้าวให้มันกินไม่ได้
แรกๆก้อตัวสองตัว
ตอนนี้เป็นสิบ
= ="



แต่มันก้อดีนะคะ
กินข้าวบ้านก้อยเเล้วพวกมันยังเฝ้าบ้านให้
เป็นการตอบเเทน
บ้านหลังอื่นๆละเเวกเดียวกัน
มีขโมยขึ้นไปแทบจะทุกหลังเเล้ว
เหลือบ้านก้อย...
ที่มีน้องหมา พี่หมา คอยเป็นการ์ดให้เนี่ยแหละค่ะ

big smile

#5 By Sana_by_lllmukoilll on 2008-05-14 16:00

เป็นเรื่องราวดีๆของคนในสังคมที่ได้รับรู้แล้วก็อิ่มใจค่ะ

#4 By eeddy(อี๊ด) on 2008-05-13 15:45

หมามีความสุข
เจ้าของก็มีความสุข
ยกเว้นความสุขของมัน
คือการฉี่รดที่นอนเรา

#3 By หวานน้อย (58.9.143.57) on 2008-05-11 12:59

ขอบคุณสำหรับ คอมเมนต์เรื่องห้องส้วมมหาภัยนะคร้าบบ sad smile
คุณสะตอรี่---อ่านแล้วไม่เห็นจะงี่เง่าเลยอ่ะ

ขอแสดงความนับถือครับ
คนรักสัตว์ต้องเป็นคนที่น่ารักแน่ๆ

#2 By Wanwan_by_Beer on 2008-05-11 11:44

ตอนนี้หมากำลังอิ่ม นอนหลับสบายอยู่

Code Here.