พระจันทร์ 24 ธันวาคม 2007 20:18 น.

พระจันทร์ 24 ธันวาคม 2007 20:18 น.

แหงนหน้ามองฟ้าเหมือนอย่างเคยทุกวัน ตอนขี่จักรยานกลับบ้าน
วันนี้พระจันทร์เต็มดวงสว่างอยู่กลางท้องฟ้า
ฉันมองเห็นขนาดและความเปลี่ยนแปลงของพระจันทร์เสมอ

วันนี้พระจันทร์เต็มดวง
แต่พรุ่งนี้และวันต่อๆ ไป มันก็ต้องถูกเงากลืนกินเข้าไปทีละน้อย
จนเหลือเสี้ยวเล็กบางจนแทบจะจมหายไปกับความมืด

หลังวันเลือกตั้งหมาดๆ ความผิดหวังและสมหวัง
อบอวลระคนปนไปอยู่บนแผ่นดินนี้
บางคนมองตรงไปข้างหน้า
บางคนก็เอาแต่มองย้อนกลับหลัง
บางคู่ก็หันหน้าเข้าหากันเพื่อปรึกษา
แต่บางคู่ก็หันหน้าแยกเขี้ยวใส่กัน

ยิ่งนานวันเท่าไหร่ คนเราก็ยิ่งทำตัวเองให้แปลกแยก
ความเป็นปกติถูกทำให้เห็นว่าผิดปกติ
แต่สิ่งที่ผิดปกติกลับเชื้อเชิญชักชวนให้เห็นว่าปกติ

ถ้าลืมท้องฟ้า...ลองเงยหน้ามองขึ้นไป
ไม่ว่าพระจันทร์จะเสี้ยวเล็กหรือใหญ่
ไม่ว่าพระจันทร์จะถูกบังตาด้วยอะไร
แต่ยังไงๆ พระจันทร์ก็ยังอยู่บนท้องฟ้าไม่เปลี่ยนแปลง...

Comment

Comment:

Tweet

นึกถึงหนังเรื่อง a lot like love จัง
:)
จะให้ติดกระต่าย ต้องเลนซูมยาวเท่าแขนละม้าง sad smile
...และหัวใจยังคงอยู่ในร่างกายเรา
(ยัง) ไม่เปลี่ยนแปลง
หลังมานี่ เราเริ่มรู้สึกว่าตัวเองแปลก
แต่ไม่รู้ว่าแยกหรือเปล่า
ที่แน่ๆ
แปลกประหลาดน่ะ
ชัวร์

Code Here.